Skítlegt eðliÓlöf Rún
Þetta orðatiltæki er mér heldur hugleikið. Það er kanski ekki furða, er skítlegt eðli ekki einmitt það sem allar bíómyndir og þættir fjalla um. Sem dæmi má nefna Jafar í Aladdin, og nú rekur mig í vörðurnar. Það er ekki eins auðvelt að horfa á sjónvarpið og skrifa blogg í einu og halda mætti. Alls ekki eins auðvelt og halda mætti. Skemmtilegt hvað skítlegt eðli karakteranna speglast alltaf í umhverfi þeirra og útliti í Disneymyndum. Svo við höldum nú áfram að tala um Jafar þá er hann alltaf svartklæddur og býr í dimmum turni og á geðvondan páfagauk. Ekkert ofsalega glæsilegt. Ég er einmitt að horfa á Aladdin, fyrstu myndina. Ég þjáist líka af alvarlegri ritstíflu, ég vona að þú sýnir þessu skilning Lilja.Gummi í Byrginu er húmoristiÓlöf Rún
"Guðmundur Jónsson hefur ávallt neitað því að hafa haft samræði við nokkra þeirra kvenna sem dvöldu hjá honum sem skjólstæðingar á meðferðaheimilinu Byrginu.
Það hefur hann gert þrátt fyrir mikið magn sönnunargagna sem benda til hins gagnstæða. Eitt frægasta sönnunargagnið er líklega myndband sem sýnir hann stunda bdsm-kynlíf með einum af kvenkyns skjólstæðingi sínum. Sú lagði síðar fram kæru á hendur honum. Myndbandið gekk eins og eldur um sinu um internetið en lýsingar Guðmundar sjálfs á því hvernig það kom til eru afar forvitnilegar.
Guðmundur segir að í byrjun október 2006 hafi konan, sem sést með honum á myndbandinu, spurt hann að því hvort hann vildi sitja fyrir í ljósmyndatökum en hún hefði sagst hafa mikinn áhuga á ljósmyndun og vildi reyna fyrir sér í því fagi. Konan hafi afhent honum bækling sem hafi innihaldið teikningar af konulíkömum í fjötrum, konum af asísku bergi brotnar. Guðmundur segist hafa séð að þarna hafi verið myndir sem flokka mætti undir líkamsbindingar og hefði hann tekið bæklinginn með sér og sýnt konu sinni, Helgu.
Hann hafi síðan ákveðið að skila bæklingnum til konunnar og ætlunin hafi verið að gera henni það alveg ljóst að það kæmi ekki til greina að hann sæti fyrir á ljósmyndum hjá henni eins og ljósmyndirnar sýndu í bæklingnum.
Guðmundur segist hafa komið í íbúð konunnar þennan dag. Hann hafi rætt við hana og þegið hjá henni kaffisopa og hún hafi sýnt honum ljósmyndavél, vídeóupptökuvél á þrífæti, ferðatölvu, harðan disk og ferðageislaspilara. Síðan gerðist það að hann hafi fundið til vanlíðanar og farið í „blackout", óminnisástand. Það næsta sem hafi gerst var að hann rankaði við sér um nóttina og þá hefði hann verið einn í íbúðinni, liggjandi í sófa í stofunni og verið klæddur í boxer-nærbuxur, í skyrtu og sokkum en gallabuxur hans hafi legið á gólfi við hlið sófans.
Kvaðst Guðmundur hafa verið nokkuð lengi að átta sig á því hvað hafi gerst og hvernig væri komið fyrir honum Daginn eftir segist hann svo hafa fundið í bakpoka sínum áfengispela. Það hefði komið honum mjög á óvart að finna pelann, sem hafi verið vodkapeli, og við skoðun hans mátti sjá þykkan vökva, gulleitan. Það hafi verið smálögg í pelanum og hefði hann fundið við að þefa úr honum að innihaldið var smjörsýra en hann hefði þekkt það á lykt og útliti.
Guðmundur er þess fullviss að konan hafi byrlað sér ólyfjan og gert hið umdeilda Ironmaster myndband á meðan. Aðspurður hvernig stæði þá á því að samtöl hans og konunnar heyrðust á myndbandinu, svaraði Guðmundur að konan hefði tekið upp rödd hans við fyrra tilefni og skeytt henni inn á myndbandið."
Já pottþétt, skjólstæðingur þinn byrlaði þér með smjörsýru og tók upp myndband af sér að nauga þér og svo fór hún tók upp röddina þína og mixaði þessu saman og lak því svo á netið og svo loksins kærði hún þig. Félagi fórnalamb, sko....
FréttafárÓlöf Rún
Mig langar að segja nokkur orð um stúlkurnar sem urðu fyrir því að vera áreittar af prestinum sínum á Selfossi. Mér er alveg sama hvað hann gerði, hvort hann káfaði á þeim eða ekki, hann er ekki fórnarlamb í þessu máli og þess vegna finnst mér alveg vítavert að fjölmiðlar taki að sér að fjalla um málið þannig. DV er hvað eftir annað að lepja uppp af hinum og þessum hvað eftir annað og gera grunaða að saklausum mönnum áður en er búið að dæma í málinu. Mér fannst þetta alveg fara yfir strikið þegar að visir.is hafði það eftir lögmanni séra Gunnars að stelpurnar sem ákærðu prestinn væru bara áttavilltar unglingstúlkur sem vissu ekki muninn á hlýlegheitum og lostugu athæfi. Þetta má ekki gera. Vesalings stelpurnar eru loksins búnar að hafa sig í það að kæra karlhelvítið og þá er umfjöllunin í fjölmiðlum á þann veg að hann sé barnanna bestur og þær séu bara óttalegir kjánar. Og það er ekki einu sinni búið að dæma í málinu fyrir dómstólum. Þetta er ekki í lægji.Hryllilegur laugardagurÓlöf Rún
Oh, my ég er ein heima að horfa á hryllingsmyndir á laugardagskvöldi. Heldur einmannalegra heldur en ég hefði viljað hafa það og líka mun hryllilegra. Mér líst ekki á blikuna lengur. Ég er að þorna upp í hálsinum en þori samt ekki fram að fá mér að drekka, eða svona semi þori ekki og svo er ég líka bara löt og nenni ekki að standa upp, og svo er líka skrímli undir sófanum sem hefur eitthvað á móti því að ég sé á einhverju brölti hérna fram og til baka. Ég var búin að blogga þetta líka fína blogg áðan þegar að ég ýtti á vittlausan takka og það hvarf allt. Ég varð soldið sár en ég ætti að komast yfir þetta með tímanum. Ég er að spá í að kveikja á tónlist til að ég komist nú einvhertíman fram. Disneylög og ljótu hálvitarnir ættu að laga þennan hræðslupúka skap í mér. Annars tók ég þetta líka fína djamm í gær, og skemmti mér alveg ferlega vel. Fór með Arnóri og Mána á dimmision ball á hverfis þar sem að var ódýr bjór sem ég hafði efni á, jeyjey, og Davíð slóst í för með innan skamms og svo var bara gleði og hamingja að hætti MH-inga. Oj hvað þetta er ógeðsleg mynd sem ég er að hofa á. Exorsist: The beginning. Mér er nokk sama hvað aðrir segja, ég fæ klígju og illt í tærnar af því að horfa á hana. Oj, mér fannst einhver vera búinn að segja mér að þetta væri ekkert ógeðsleg mynd og bara fyndin. Það er alveg bara ekki neitt rétt. En annars... Ojbarasta, þetta er ógeðslegasta mynd sem ég hef séð... annars þá er þetta blogg algerlega komið útí rugl. Ég ætla bara að segja þetta gott í bili og fara að einbeita mér að því að komast fram til ég þorni nú ekki alveg upp í munninum. Njótiði vorsins öllsömul, því ég held það sé komið til að vera núna, allavegana þangað til kemur sumar.Sniff, Sniff...Ólöf Rún
Æjæjæjæjæj, kominn tími á enn eitt bloggið, en þessu unga ég út fremur af skyldurækni frekar en af því að ég hafi eitthvað að segja. Reyndar hef ég um mjög fátt að tala nema hvað ég er hrikalega veik, allavegana að mínu mati, og er það mál mér mjög hugleikið um þessar mundir. Ég þjáist í augnablikinu af heiftarlegu kvefi með tilheyrandi nefrennsli og hnerrum, tárum lekandi úr augunum og hóstaköstum. Líklegast þjáist ég líka af einhverjum hita og votti af hálsbólgu, sem að ég átti þó að hafa verið að sofa úr mér á mánudaginn, á kostnað skólasóknarinnar minnar. Ofaná þetta allt sama lítur andlitið á mér út eins og ég hafi verið skotin með haglabyssu, enda skarta ég þessum líka glóandi rauðu bólum, heilum þrem!
Annars er hefur ferðasagan frá Akureyri eitthvað tafist, en ég er allavegana búin að blogga hana inná heggstadanes.tk nýju síðuna okkar Lilju og Katrínar og ég mæli með að allir kíkji þar inn, enda er nóg af myndum og blogg þar og á bara eftir að aukast. Ég ætla samt að halda áfram að blogga hér fyrir mig og Lilju, enda skoðar enginn annar bloggið mitt. Takk fyrir í dag og sjáumst hress og kát á mánudaginn.
Er komin tími á að uppfæra Biblíuna?Ólöf Rún
Í dag ætla ég að tala um Guð. Öll þekkjum við nú han Guð, hvort sem við köllum hann okkar Guð eða annara. Við könnumst líka sennilega öll við boðorðin hans Guðs og öll hin heilögu orðin sem hvíla í Biblíunni. Þar stendur margt gott og fallegt eins og að maður eigi að elska náungann og koma fram við aðra eins og maður vill láta koma fram við sig, en ég verð að viðurkenna að fyrir minn part þá er ég er ekki alveg sammála öllu sem stendur í Biblíunni.
Nú kemur smá útúrdúr. Kennarinn minn í ensku sagði okkur í gær að á heimasíðu BBC væri hægt að finna upplýsingar um nánast öll lönd í heiminum. Þeir á BBC leggja víst mikinn metnað í að hafa upplýsingarnar sannar og réttar og þessvegna væru þær uppfærðar reglulega. Þetta fékk mig til að hugsa: Er kominn tími til að uppfæra Guðs orð?
Biblían er núna orðin nálægt tveggja aldargamalt rit og um 1500 ára gamalt í sinni núverandi mynd. Ég veit ekki hvað kennarar í skólum landsins myndu segja ef þeim yrði gert að kenna nærri 2000 ára gamlar kennsubækur í náttúrufræði eða félagsfræði.
Ef við berum saman samfélagið í dag og samfélagið eins og það var á þeim tíma þegar Biblían var skrifuð er greynilegt að mörg undirstöðuatriði samfélagsins hafa breyst og andrúmsloftið er langt frá því að vera það sama. Biblían er skrifuð fyrir tíma hugmyndarinnar um jafnrétti milli karla og kvenna, áður en nokkrum dattí hug að karlmenn gætu orðið ástfangnir af karlmönnum eða konur af kvennmönnum og áður en lýðræðið, sósíalisminn, kapítalisminn eða nokkuð af því sem fólk trúir á í dag varð til. Er eðlilegt að fólk í nútíma samfélagi sé að fara eftir siðareglum sem að voru skapaðar á þessum tíma?
Ólöf er komin í rauðu sokkanaÓlöf Rún
Það sem brennur helst á mér í dag eru teprulegheit Emerískra stúlkukinda í bíómyndum og fleira. Í gær horfði ég nefnilega á Mávahlátur og fylltist því þjóðarstolti sem að fylgir því að sjá íslenskar konur í essinu sínu, argandi og gargandi og taka sko ekki í mál að samþykkja að þær séu að einhverju leiti verri heldur en karlarnir.
Svo í dag, ó jesús minn í dag, þá fór ég á myndina "the ruins". Ágætis mynd þannig séð, kaninn kann að skemmta manni, en hvaða hvaða hvaða fyrirbæri voru þetta sem að skriðu vælandi, æpandi og gólandi út um allt alla myndina? Og svo voru alltaf einhverjir strákar þarna til að hugga þetta. Veistu það hefði svosem verið í lægji með aumingjaskapinn í stelpunum ef að strákarnir hefðu ekki verið svona kaldir karlar alla myndina. Þeir brugðu varla svip. Og alltaf voru það þeir sem að gerðu allt. Það eina sem að stelpuálkurnar gerðu var að skríða ofaní einhverja holu(sem að var við fyrstu sýn talið vera karlmannsverk, en af því að einn karlmaður slasaðist og þá voru bara tveir eftir til að láta bandið síga, það þurfti sterka karlmenn í það) sem að þær ætluðu varla að geta gert fyrir aumingjaskap. Jú jú ég hefði verið fokking ógeðslega hrædd við þessar aðstæður, en kommon, dú what jú gotta dú men! Svo þegar að var verið að fara að gera eitthvað verulega óhuggulegt, þá voru stelpurnar sendar inní tjald þar sem að þær sátu í hysteríukasti alveg þangað til að köldu karlarnir voru búnir að bjarga þessu. Mér leið bara illa fyrir hönd leikkvennanna fyrir að þurfa að leika svona aumingja.
En ætli ég sé ekki búin að væla nóg í bili og kalla yfir mig nóg af þúertfokkingfemenistaógeðkommentum í bili
Ólöf illa
Mörg orð sem segja fáttÓlöf Rún
Ætli maður verði ekki að fara að blogga aftur. Ég ligg hérna heima í rúminu mínu eins og klessa og fálma eftir orðum í gegnum þynnkuna, sem er að vísu skárri en ætla mætti. Það er frábært veður úti en ég hef því miður ekki í mér kraft né vilja til að koma mér á fætur og fara út, þrátt fyrir að það sé augljóslega það besta sem ég gæti gert í þessari aðstöðu. En þar sem að ég er innipúki, og hef verið það allt frá því ég var ponku ons þá sé ég engann tilgang í því að vera að ösla út bara til að góna á sólina, ég er hrædd um að hún skíni nú alveg inn líka. Ef ég nenni fer ég kanski út á svalir. Svo kanski geri ég eitthvað í kvöld, en mér líkar betur að vera á vappi á kvöldin, sem er svo aftur ástæðan fyrir því að mér líkar vel við sumarið á Íslandi, því að þá fæ ég sól á kvöldin. Draumapakki.En ég ætti kanski að blogga um eitthvað. Það er nú það. Einhverra hluta vegna viðumst við sjá allar stöðvar stöð tvö (því að nú er stöð tvö hætt að vera bara stöð tvö, hún er allavegana þrjú og fjögur líka) heimilisfólkinu til mikillar ánægju og yndisauka. Og alveg er þetta nú úrvalssjónvarpsefni sem þeir sýna á þessum stöðvum. En úr einu í annað, mig dreymdi svo skemmtilega í nótt. Mig dreymdi að ég ætti páfagauk og við vorum að aka eitthvað, ekki man ég hvað, en fuglinn var í búri fyrir utan bílinn og ég fann svo óskaplega til með honum að vera þarna úti í kuldanum að ég fór og tók hann úr búrinu og hélt á honum til að hlýja honum, en hann var ískaldur greyið. Svo man ég ekki hvað gerðist næst en á einhverjum tímapunkti áttaði ég mig á því að fuglinn minn var sko ekki páfagaukur heldur hrafn, og hafði verið það allan tímann, án þess að ég áttaði mig á því. En það var svosem allt í lægji, enda eru hrafnar svo miklu svalari heldur en þessir páfagaukabjánar sem að vita ekki neitt í sinn haus og geta ekki sagt neitt nema bíbíbí. Krúnk er sko rokkaramál. Og til að forðast allan misskilning er ég að tala um krúnkið sem að krummi segir, ekki neitt annað og óhuggulegara. En nú er sennilega kominn tími á að ég sofi aðeins meira, því það er svo mikið púl að vera ég. Ég er alveg uppgefin eftir þetta fína blogg. Verði ykkur bara að góður og prik fyrir þá sem lásu allt bloggið, rokkprik ef fólk kommentar
Dorothy skrifarÓlöf Rún
Jæja, þá er maður loksins komin heim frá Lundúnum og hefur enga afsökun fyrir því að blogga ekki. Nema kanski ef skyldi vera fyrir flugþreytu og tímamun sem á eftir að jafna út, en þar sem að bretarnir eru bara einhverjum einum klukkutíma á undan, flugið tók bara tæpa þrjá tíma (sem ég svaf í gegnum alla) og það eru tveir dagar síðan ég kom heim eru þessar afsakanir eginlega fallnar úr gildi. En talandi um tímamun þá er gaman að segja frá því að við töpuðum klukkutíma þarna úti. Þeir eru nefnilega svo miklir kjánar þessir eglendingar að einu sinni á ári flýta þeir klukkunni sinni um einn klukkutíma og eru þá að fara yfir á sumartíma. Hálfu ári seinna vilja þeir svo endilega fara aftur á vetrartíma og verða þá að færa klukkuna aftur fram um eina klukkistund, hvorki meira né minna. Þannig að þegar að við lentum í London þá vorum við á sama tíma og heima en þegar við fórum af stað tilbaka þá vorum við einum klukkutíma á undan. Svona er margt skrítið í kýrhausnum.En það gerðist nú sem betur fer meira skemmtilegt þarna úti heldur en það að klukkan færðist fram. Til dæmis týndumst við Elísa fyrstu nóttina þegar við vorum á leiðinni heim og fórum að tala við einhvern breta sem að okkur fannst mjög svalur og skemmtilegur. Við reyndum að láta hann hafa númerið okkar, en það gekk heldur brösulega þar sem að við vorum það ölvaðar að við mundum varla hvað við hétum. Þegar ég kom heim fóru svo eftirfarandi bréfaskipti fram á milli mín og áðurnefnds breta:
I finish work at 2pm today, do you guys wanna meet at the champion in Notting Hill Gate? Its around the corner from ur hostel.
Take care,
Evan.
Oh, I didnt see this messege until now. We would have loved to come but were back at home in Iceland now. If you only would have called us... But hey, it was really nice meeting you this one time anyway!
Thanx so much for the sigarette ;)
Ólöf
I tried calling you and even went to ur hostel and the lady there was really mean to me. Why couldnt you guys have called me? I tried calling you a hundred times but the number you gave me was rong. I knew it was rong i told you so when u gave it me. You called me on mine and it worked, i called u and it didnt.
Now youve heard what i'm about you wana be intuch you can fuck off to hell bitch.
I'll bring my friend pain the next time i see you. And i will see you...
Ekki spurja mig af hverju hann er svona reiður í síðasta bréfinu, því ekki veit ég það. Er samt einhver með hugmyndir um hvernig ég á að svara þessu bréfi? Það eina sem mér datt í hug var að senda honum link með Bob Marley laginu "dont worry be happy" . Held hann þurfi á smá svoleiðis að halda...
Annars held ég að það sé málið að koma ekki með alla ferðasöguna í einu heldur koma henni inn smátt og smátt í mörgum bloggum. Mun betra heldur en að koma með eitthvað enalaust blogg með trilljón orðum sem enginn nennir að lesa. Þannig að ég ætla bara að slútta þessu í dag og vonast til að sjá mína diggu lesendur commenta af krafti (já ég er bara að tala um þig Lilja) og sé ykkur hress og kát í næsta bloggi.
Untill next time -Dorothy (sagan á bak við það nafn kemur í næsta bloggi)
Ps. Verð að fá mér ný gleraugu, hvernig eru þessi?
Skaftfellingur og þingeyjingur ætluðu með milljónir úr landiÓlöf Rún
Mennirnir tveir sem handteknir voru í Leifsstöð í gær með fullar ferðatöskur af peningum sem þeir höfðu rænt úr hraðbönkum í Reykjavík gætu hafa náð út allt að tíu milljónum króna samkvæmt heimildum Vísis. Þeir eru úr Skaftafellssýslu og Þingeyjasýslu.
---Aldrey í lífinu hef ég heyrt svona frétt! Ég hef heyrt frétt þar sem er talað um pólverja, rúmena, litháena og ýmissa þjóða kvikindi, en aldrey þykir það fréttnæmt ef að íslenskir sveitalúðar gera eitthvað af sér. Hvað ætli þeir sem að skrifi svona fréttir (fréttin hét upphaflega þjóðverji og rúmeni ætluðu með milljónir úr landi) hugsi á meðan þeir skrifa fréttina. Finnst þeim það alveg það sem ég þarf mest að vita þegar að ég les fréttina að mennirnir hafi verið af erlendu bergi brotnir? Dettur þeim ekkert í hug að þetta sé eitthvað sem að ýtir undir fordóma í samfélaginu? Er þetta í lægi?